'We zijn gelukkig hier'

Ruim twee jaar geleden ontvluchtten Nulu en Bridget hun geboorteland Oeganda. Nu wonen ze in de Delftse wijk Voorhof, leren de taal, maken vrienden en hebben werk. Met dank aan het COA en het Sportfondsenbad Delft aan de Weteringlaan.

Vol trots poseren ze voor de camera. En dat zijn ze dan ook, trots. De vrolijke uitstraling verraadt veel, zo niet alles. Na ruim twee jaar maken ze nu de eerste echte stappen naar een nieuw leven. Om mee te doen, om een bijdrage te leveren aan de Delftse samenleving. Natuurlijk, het was een gok om alles achter te laten en in Nederland een nieuw bestaan op te bouwen. Maar wiskundeleraar Bridget en verpleegkundige Nulu deden het. “Wat is het leven, zonder risico’s”, zeggen ze.

Vijftien uur

Via het aanmeldcentrum in Ter Apel en noodopvang in Assen kwamen ze ruim anderhalf jaar geleden in Delft aan. Ze kregen opvang in Hotel Campanile, langs de A13. Sinds kort zijn ze officieel statushouder en hebben ze een verblijfsvergunning voor minimaal vijf jaar. Vorig jaar leerden ze manager Nelly Veenstra van het Sportfondsenbad Delft kennen, toen ze er via het COA zwemlessen volgden. Bridget: “We kwamen in contact met haar omdat er een vacature was voor facilitair medewerker. Of we interesse hadden. Blijkbaar is het niet makkelijk om er iemand voor te vinden.” Nulu: “We gingen op gesprek en daarna mochten we proefdraaien. Het ging best goed. Nu werken we allebei vijftien uur in de week, sinds het begin van dit jaar.”

Bridget: “Het is een hele stap om direct ja te zeggen. Alles kwam een beetje tegelijk voor ons. We kregen vorig jaar onze verblijfsvergunning en een woning. En dan krijg je óók nog de mogelijkheid om te gaan werken. Het was hectisch, niet makkelijk en ook een beetje eng.” Nulu: “We beginnen elke dag met het openen van de kleedhokjes, maken bijvoorbeeld de gang schoon. En we staan ook achter de bar, in het horecadeel van het zwembad. We schenken koffie of thee en maken een praatje met bezoekers. Dat is goed voor onze taal. Al zeggen we er vaak bij, ook als de kinderen enthousiast zijn en iets willen vertellen: ‘graag langzaam praten, alsjeblieft’. We verstaan veel, maar het spreken moet beter. Hopelijk kunnen we binnenkort weer op Nederlandse les.”

Zelfstandig

De twee werken nu als facilitair medewerker, maar het zwembad heeft ook interne opleidingen tot toezichthouder. Wellicht gaan ze die kant op. Ze pakken nu ook al andere taken op, als het toevallig zo uitkomt. Nulu: “Soms ben ik bezig met schoonmaken en dan zie ik een kind huilen, omdat het naar zwemles moet en de moeder niet mee mag naar het bad. Dan stel ik het kind op zijn gemak, geef een handje en zeg voorzichtig:come with me. Ga maar met mij mee, het komt allemaal goed. Net als met ons. We werken nu nog samen met een collega die straks met pensioen gaat. Dat is tot eind mei. Daarna voeren we onze taken zelfstandig uit. We hebben er heel veel vertrouwen in. Dat gaat zeker lukken.Life is good.”

Samenwerking

Nelly Veenstra, manager Sportfondsenbad Delft : “Toen ik zag hoe gemotiveerd de deelnemers van de groep zwemmers waren, heb ik de vraag gesteld of er iemand werkervaring zou willen opdoen. Ik wist dat er snel een vacature voor facilitair medewerker kwam. Daniëlle Balk van het COA heeft snel daarna Nulu en Bridget voorgedragen. Door deze samenwerking tussen hetSportfondsenbad Delft(link is extern)en het COA kunnen we iets voor elkaar betekenen. We vinden dat belangrijk, want iedereen verdient een plek in onze samenleving.”

Meedoen in Delft

De gemeente, Werkse! (link is extern)en het COA (link is extern)helpen ook nieuwkomers die nog géén verblijfsvergunning hebben bij het vinden van betaald werk. Het gaat om een proef. Bewoners van opvanglocaties kunnen zich via het COA aanmelden. Ze krijgen dan ondersteuning bij het vinden van een baan. Werkgevers die mee willen doen met de proef kunnen contact opnemen met Szonja Zsiros via. Of bel met 06 – 28 84 23 28.