Als je s ochtends wakker wordt en je telefoon aanzet, wat zie je dan meteen? Een virale video. Een nieuwe influencer. Een wereldster die stadions vult van Parijs tot Buenos Aires.
We leven in een wereld die geobsedeerd is door roem — likes, views en volgers.
Maar ergens anders, op datzelfde moment, gebeurt iets heel anders.
In Gaza knielt een vrouw naast een kind en controleert haar pols. In Oekraïne lost een man een doos medicijnen terwijl bommen vallen. In Soedan onderhandelt een hulpverlener bij een controlepost zodat een ambulance kan passeren. In Afghanistan riskeert een jonge vrouw haar leven om onderwijs voor meisjes in stand te houden.
Geen cameras. Geen applaus. Geen rode lopers.
Sommigen zeggen dat we in een tijd zonder helden leven. Ik ben het daar volstrekt niet mee eens.
Kijk naar de mensen hier vandaag – moedige humanitairen. Zo ziet een held eruit: elke dag wakker worden in de wetenschap dat je werk je in gevaar kan brengen. Niet voor roem. Niet voor erkenning.
Maar omdat iemand honger heeft. Iemand gewond is. Iemand hulp nodig heeft.
Daarom gaat het vandaag om jullie: de humanitaire hulpverleners die anderen beschermen terwijl alles om hen heen instort.
Ik kan me geen nobeler roeping voorstellen.
Het afgelopen jaar, als Commissaris voor humanitaire hulp, heb ik jullie collega’s ontmoet in Oekraïne, Syrië, Jordanië, Bangladesh, Tsjaad, Egypte en Colombia.
Ik heb ze aan het werk gezien, vaak zorgend voor een kind. Een kind dat niets weet van oorlog of politiek. Niets van staakt-het-vuren, wegversperringen of de naam van de orkaan. Een kind dat simpelweg zegt: “Ik heb honger. Ik heb dorst. Ik ben bang. Help me.”
En jullie helpen met wat je hebt: een stuk brood, een glas water, een slaapzak, medicijnen. Kleine menselijke gebaren die alles veranderen voor een ander mens.
Vandaag eren we jullie.
En toch worden humanitaire hulpverleners in recordaantallen gedood, gewond of ontvoerd. Vorig jaar was het dodelijkste jaar ooit: 383 hulpverleners gedood. Dit jaar was bijna net zo dodelijk, met 326 levens verloren.
De wereld faalt humanitaire hulpverleners, en wij hebben de verantwoordelijkheid hen te beschermen.
Voor de Europese Unie is het beschermen van humanitaire hulpverleners een topprioriteit. En met de explosieve stijging van aanvallen is dit werk urgenter dan ooit.
De beslissing van het Europees Parlement om humanitaire hulpverleners in Palestina en in alle conflictgebieden, vertegenwoordigd door de Palestijnse Rode Halve Maan en UNRWA, te nomineren als finalisten voor de Sacharovprijs 2025, zendt een krachtig signaal uit.
Jullie werk weerspiegelt de waarden waarvoor dit Parlement is opgericht — in Gaza, Oekraïne, Afghanistan en Soedan.
De Europese Unie financiert niet alleen humanitaire actie, wij vechten ook om die te beschermen.
Daarom hebben we het Protect Aid Workers-programma opgericht dat noodverplaatsing, juridische bijstand, medische zorg en psychosociale ondersteuning biedt.
Het is onze belofte aan jullie: jullie veiligheid doet ertoe, en jullie rechten doen ertoe.
Tot nu toe hebben we meer dan 400 humanitaire hulpverleners geholpen in hun donkerste momenten, met meer dan 200 veiligheidsincidenten in 17 landen.
Vandaag ben ik trots aan te kondigen dat we deze inzet versterken met een extra €850.000 voor 2025 en €3,5 miljoen voor 2026. Dit stelt ons in staat meer hulpverleners te bereiken, sneller te reageren en nog sterker naast degenen te staan die aan de frontlinie werken.
Ik ben van plan ons Protect Aid Workers-programma een permanent EU-instrument te maken.
Maar geld alleen lost dit niet op. We moeten ook de regels verdedigen die humanitairen beschermen. Het internationaal humanitair recht moet worden gerespecteerd.
Een aanval op een hulpverlener is geen nevenschade. Het is een oorlogsmisdaad. En oorlogsmisdaden eisen verantwoording.
De Europese Unie heeft een unieke rol te spelen, niet alleen om zich uit te spreken, maar ook om de regels te helpen bepalen.
Daarom houden we elk jaar tijdens de Algemene Vergadering van de VN de veiligheid van humanitaire en medische hulpverleners hoog op de wereldagenda.
Vorige week heeft de VN met een overweldigende meerderheid een resolutie aangenomen die door de EU is gesteund over de veiligheid van humanitaire hulpverleners. Een duidelijke demonstratie van Europees leiderschap.
En als Europese burger ben ik trots dat dit Parlement zowel humanitaire hulpverleners als journalisten in conflictgebieden heeft genomineerd voor de Sacharovprijs van volgend jaar.
Zij zijn ons moreel kompas.
Laat niemand je vertellen dat helden niet meer bestaan. Ze leven volop. Ze zijn hier in deze zaal. En ze werken nu in zoveel crises over de hele wereld.
Dank jullie voor jullie moed. Dank jullie voor jullie compassie. En dank jullie dat jullie dag na dag opstaan.
Jullie staan er niet alleen voor. De Europese Unie staat aan jullie zijde.
Jullie zijn onze helden.